برگزاری ورکشاپ اصول سرپرستی در شرکت داروسازی آنوشا
گزارشی از برگزاری دوره آموزشی و ورکشاپ اصول سرپرستی در شرکت داروسازی آنوشا
آموزش با تمرکز بر تمرین و موقعیتهای واقعی کار – از مفاهیم مدیریتی تا تصمیمگیری، هدایت کارکنان و حل مسائل روزمره محیط کار
دوره آموزشی و ورکشاپ اصول سرپرستی با حضور سرپرستان و مسئولان واحدهای تولید، برنامه ریزی، انبار، کنترل کیفیت و نگهداری تعمیرات در شرکت داروسازی آنوشا در مهر ماه سال جاری برگزار شد. این دوره در مجموع شامل ۱۶ ساعت آموزش بود که طی دو روز و در دو هفته متوالی اجرا شد و با تمرکز بر یادگیری کاربردی، تمرینهای فردی و تحلیل موقعیتهای واقعی محیط کار همراه بود.
هدف اصلی دوره، تقویت مهارتهای سرپرستی و کمک به شرکت کنندگان برای ایفای موثرتر نقش خود در هدایت کارکنان، تحقق اهداف واحد، کنترل عملکرد و مدیریت مسائل روزمره بود.
شرکت داروسازی آنوشا
شرکت داروسازی آنوشا یکی از شرکتهای فعال در صنعت داروسازی ایران است که در زمینه تولید طیف متنوعی از داروهای نسخه ای، داروهای بدون نسخه OTC، ویتامین ها و مکمل ها فعالیت می کند. این شرکت با توسعه ظرفیتهای تولیدی و گسترش سبد محصولات خود در مسیر عرضه محصولات دارویی باکیفیت و پاسخگویی به نیازهای حوزه سلامت حرکت کرده است. شرکت آنوشا در شهرک صنعتی ایوانکی در استان سمنان قرار داشته و فاصله ای یک ساعته از تهران دارد.
بر اساس معرفی رسمی شرکت، فعالیتهای تولیدی آنوشا از سالهای پایانی دهه ۱۳۸۰ شکل گرفته و توسعه محصولات و همکاری های تجاری نیز از محورهای رشد این مجموعه بوده است.
در چنین محیطی، هماهنگی میان واحدهای مختلف، رعایت الزامات کیفی، کنترل فرآیندها و مدیریت موثر فعالیتهای روزانه اهمیت ویژه ای دارد. سرپرستان واحدهای تولید، برنامه ریزی، انبار، کیفیت و نگهداری و تعمیرات، هر یک در بخشی از زنجیره فعالیتهای سازمان نقش دارند و عملکرد آنها میتواند بر کیفیت، بهره وری و تداوم عملیات اثرگذار باشد. بر همین اساس، دوره اصول سرپرستی در شرکت داروسازی آنوشا با هدف تقویت مهارتهای مدیریتی و عملیاتی این گروه از کارکنان طراحی و اجرا شد.
چرا آموزش اصول سرپرستی اهمیت دارد؟
سرپرستان حلقه ارتباطی مهمی میان برنامه ها و اهداف مدیریت و عملکرد روزانه کارکنان هستند. بسیاری از تصمیمها، دستورالعملها و برنامه های سازمانی در نهایت در سطح واحدهای اجرایی به نتیجه می رسند، جایی که سرپرست باید وظایف را روشن کند، منابع را هماهنگ سازد، عملکرد را پیگیری کند و در مواجهه با خطاها و مشکلات، تصمیم مناسب بگیرد.
به همین دلیل، اثربخشی سرپرستی تنها به دانش فنی یا تجربه کاری وابسته نیست. توانایی تعیین انتظارهای روشن، تفویض صحیح کار، ایجاد انگیزه، کنترل عملکرد، مدیریت اختلاف ها و حل مسئله نیز از مهارتهای ضروری این نقش به شمار میروند.
تمرکز دوره بر کاربرد آموخته ها در محیط کار
در طراحی و اجرای دوره آموزشی و ورکشاپ اصول سرپرستی تلاش شد مطالب صرفا به شکل مفاهیم نظری ارائه نشوند. شرکت کنندگان در قالب تمرین های مختلف، موضوع های آموزشی را با مسئولیت ها و موقعیتهای کاری خود مرتبط کردند و برای مسائل مطرح شده راه حل ارائه دادند. مهمترین محورهای عملی شامل موارد زیر می شوند.
۱. هدف گذاری و برنامه ریزی
شرکت کنندگان یکی از اهداف واقعی واحد خود را انتخاب کردند، آن را بر اساس معیارهای SMART مورد بررسی قرار دادند و برای اصلاح و دقیق تر کردن آن، اقدام کردند. سپس برای تحقق هدف، برنامه اقدام شامل فعالیت ها، مسئول اجرا، منابع مورد نیاز، زمان بندی، معیار تکمیل و ریسک های احتمالی تدوین شد.
۲. شفاف سازی وظایف و تفویض اختیار
در این بخش، هدف شغل، وظایف اصلی، مسئولیت ها و اختیارات بررسی شد. همچنین شرکت کنندگان یک کار واقعی را برای واگذاری انتخاب کردند و درباره نتیجه مورد انتظار، اختیارهای لازم، منابع و اطلاعات مورد نیاز، سطح آزادی تصمیم گیری، نقاط کنترل و معیار پاسخگویی تصمیم گرفتند. این تمرین بر یک نکته مهم تأکید داشت که تفویض کار فقط واگذاری مسئولیت نیست و فرد باید اختیار، اطلاعات و منابع متناسب با کار را نیز در اختیار داشته باشد.
۳. هدایت و راهبری کارکنان
شرکت کنندگان با موقعیت هایی متفاوت رو به رو شدند مانند نیروی تازه کاری که انگیزه دارد اما تجربه کافی ندارد تا کارمند باتجربه ای که در برابر رویه جدید مقاومت می کند یا فردی که به دلیل برآورده نشدن انتظار ارتقا، انگیزه خود را از دست داده است. در این تمرین، انتخاب سبک راهبری متناسب با شرایط فرد و موقعیت کاری، به جای استفاده از یک روش ثابت برای همه کارکنان، مورد توجه قرار گرفت.
۴. کنترل عملکرد و تعریف شاخص ها
افزایش خطا در ثبت اطلاعات و مستندات، بهعنوان یک موقعیت عملی مطرح شد. شرکت کنندگان درباره اینکه چه چیزی باید کنترل شود، چه کسی مسئول کنترل است و کنترل با چه تناوبی انجام شود، بحث کردند. همچنین برای یک فرآیند یا واحد کاری، شاخصهای اثربخشی و کارایی تعریف کردند و منبع داده، تناوب اندازه گیری، معیار پذیرش و مسئول هر شاخص را مشخص کردند.
۵. انگیزش، بازخورد و فرهنگ تیمی
در این بخش، تفاوت نیازهای کارکنان مورد توجه قرار گرفت. برای مثال، چگونه باید با کارمندی که کیفیت کار خوبی دارد اما مشارکت تیمی ضعیفی نشان میدهد، یا نیرویی که علاقه مند است اما هنوز به راهنمایی نیاز دارد، برخورد کرد؟ طراحی اقدامات انگیزشی متناسب با افراد، ارائه بازخورد مشخص و محترمانه، تقویت گزارش به موقع خطاها و ایجاد فرهنگ یادگیری بدون پنهان کاری یا سرزنش، از موضوع های این بخش بود.
۶. حل مسئله و تصمیم گیری
یکی از بخش های مهم کارگاه، تمرین روی مسائل واقعی واحدهای کاری بود. شرکت کنندگان مسئله ای را از محیط کار خود انتخاب کردند، آن را با استفاده از ابعاد مشخصی مانند چه چیزی، کجا، چه زمانی و چه میزان تعریف کردند و با روش چرا-چرا به بررسی علت های احتمالی پرداختند. در ادامه، برای یک تصمیم واقعی، گزینه های مختلف و معیارهای ارزیابی تعیین شد و ریسک گزینه انتخاب شده نیز مورد توجه قرار گرفت. این تمرین به تقویت نگاه تحلیلی و پرهیز از تصمیم گیری عجولانه بر اساس برداشتهای اولیه کمک می کند.
۷. مدیریت تعارض ها و اختلاف ها و ارتباط با مدیران
در یکی از تمرین ها، اختلاف دو واحد بر سر اولویت انجام یک درخواست بررسی شد. شرکت کنندگان موظف بودند واقعیتها، برداشت ها، منافع و نگرانی های هر طرف را از یکدیگر تفکیک کنند و راه حلی توافقی با مسئول اجرا و زمان بازبینی پیشنهاد دهند.
۸٫ همچنین تهیه گزارش کوتاه، دقیق و تصمیم پذیر برای مدیر و مدیریت زمان بر اساس اهمیت و فوریت کارها تمرین شد.
ارزیابی یادگیری – آزمون کتبی
برای این دوره، علاوه بر تمرین های کارگاهی، آزمون پایان دوره نیز در نظر گرفته شد. پرسش های آزمون بر تحلیل موقعیت ها و کاربرد مفاهیم در محیط کار متمرکز بودند. برای نمونه، شرکت کنندگان باید وضعیتی را تحلیل می کردند که در آن انجام یک فعالیت حساس فقط به یک کارمند وابسته بود و غیبت یا خروج او می توانست تداوم کار را مختل کند. همچنین تحلیل یک داستان مدیریتی، کاربرد نظریه های انگیزش در یک موقعیت واقعی و تشریح یک مسئله سازمانی همراه با علت های اصلی و راه حل پیشنهادی، بخشی از آزمون بود. در پایان آزمون نیز از شرکت کنندگان خواسته شد سه مهارت کلیدی آموخته شده و یک رفتار مشخص را که قصد دارند از همان هفته تغییر دهند، تعیین کنند. مشخص کردن زمان اجرا، فردی که از او بازخورد می گیرند و نشانه موفقیت، به انتقال یادگیری از کلاس به محیط کار کمک می کند.







ثبت دیدگاه
مایل به ملحق شدن به بحث هستید ؟به ما بپیوندید !